MANIFEST POSTĘPOWY (pierwszy)

Lata temu malarstwo odeszło od realizmu na rzeczy innych nurtów, takich jak abstrakcjonizm czy kubizm. Jednym z powodów był rozwój fotografii, z którą malarstwo w kwestii odzwierciedlania rzeczywistości nie ma szans. Aparat uwiecznia rzeczywisty obraz znacznie szybciej i mniejszymi kosztami. Robi to znacznie pełniej i dokładniej.
Jednak minęły lata i rozwinęło się inne medium, które uwiecznia rzeczywistość nas otaczającą jeszcze pełniej, jeszcze dokładniej. Jest nią film. Fotografia może uchwycić jedynie krótki moment rzeczywistości, zamykając ją w sztywnej, nieruchomej formie, pozbawiając prawdziwego i charakterystycznego dynamizmu, ujmując dźwięk. Jest znacznie mniej doskonała.

Powinna zatem ustąpić miejsca filmowi w dziedzinie realistycznego uchwycenia chwili. Zdjęcie realistyczne jest NIEDOPOWIEDZENIEM. Jest obrazem niepełnym, niewystarczającym.

Jednak nie powinno się pozwolić umrzeć tej dziedzinie sztuki, a pokierować ją na inny tor. Niech fotografia znowu mierzy się z malarstwem na gruncie, na którym to ostatnie czuło się przez lata bezpiecznie. Niech klisza i matryca zastąpią płótna, a farby i pędzle zostaną zamienione na światło.
Wyzwólmy fotografię ze sztywnych ram rzeczywistości. Niech, jak malarstwo, kształtuje nową rzeczywistość, nieskrępowaną znanymi naturze formami. Niechaj aparat stanie się narzędziem wyrażania czystych emocji, form elementarnych. Niech najważniejsza stanie się syntetyczna kompozycja i gra kolorów.